Onthaasting

Onthaasting: rust vinden, kan dat?

Johan Huizinga zei het eens: ‘We leven in een bezeten wereld en we weten het’.

De wereld is bezet gebied, alleen weten we het niet altijd. We ervaren en voelen het niet zo. Toch zijn er allerlei machten aan het werk die ons leven min of meer beïnvloeden. Een onzichtbare vijand die ons mangelt en bezighoudt. We zeggen wel eens: ‘Ledigheid is des duivels oorkussen’. Maar is het niet belangrijk om deze stelling aan te vullen met de volgende: ‘Onrust is des duivels oorkussen’. Gods aartsvijand probeert ons vandaag op allerlei wijzen bezig te houden en onder druk te zetten zodat we maar in de weer blijven en nooit rust vinden.

Zolang we bezig zijn en onze agenda’s vol houden, vinden we niet de rust voor onze ziel die we in deze wereld zo hard nodig hebben. We zijn onrustig in beroering als een schip dat zonder kompas op een doelloos bestaan afstevent. Deze spiraal van onrust kunnen we doorbreken wanneer we God zoeken. Wie Hem zoekt, zal Hem vinden. Als christenen zijn we Godzoekers en zijn we in staat de geweldsspiraal van de duivel te doorbreken wanneer we God zoeken met heel ons hart. ‘We zullen God zoeken en vinden wanneer we naar Hem vragen met ons ganse hart’(Jer.29) En ‘Hij is niet ver (weg) van ons, maar dichtbij’ (Hand.17:27).

Is er echter nog vraag naar God? Zoeken we God wel? In een goddeloze en Godloze wereld vinden we God niet zomaar. Dat kost moeite en strijd. Wanneer we thuis willen komen bij God, hebben we de rust nodig die onze Heer en Heiland zonder reserves wil geven.

Het enige dat we moeten doen, is komen. Deze vriendelijke en niet-dwingende uitnodiging van Jezus, namelijk ‘Kom tot Mij’ helpt ons te herinneren dat onze God de God van de gastvrije ontvangst is. Hij wacht tot wij komen om ons te ontvangen zodat Hij Zijn huis met ons kan delen en ons alle gastvrijheid kan geven die we nodig hebben. Ook al zijn we soms vervreemd van God de Vader zoals de verloren zoon (die alles reeds bezat wat zijn vader had), dan toch zijn wij door Hem gekend, bemind en geliefd. We worden met alle Koninklijke waardigheid binnengehaald. Zo mogen we thuiskomen bij God.

Toch mogen we niet vergeten dat de Weg naar het Vaderhuis altijd opnieuw via de Zoon loopt. Rust vinden, dat kan! Bij Jezus die eens kinderen op Zijn schoot nam en een plaats van liefde en geborgenheid gaf. Bij Jezus die Zijn discipelen een hart onder de riem stak met bemoedigende en vertroostende woorden op weg naar het kruis. Bij Jezus die tegen Zijn uitgeputte en dodelijk vermoeide discipelen sprak: ‘Rust een beetje’…….en…..’Slaapt nu door’.

Misschien kent u het lied: ‘Jezus, Rustpunt van mijn ziel, gij zijt waard dat ik voor U kniel’. We zouden kunnen zeggen dat dit een actieve rust is, zoals Maria die vond aan de voeten van Jezus. Martha vloog van hot naar her om het haar Meester naar de zin te maken. Op zichzelf goed natuurlijk, maar in ons leven mogen er momenten zijn waarop de Heer het ons naar de zin maakt. Een moment van bezinning en reflectie, een moment waarop je wijsheid, kracht, inzicht en liefde ontvangt van Degene die tijd voor ons heeft. Watchman Nee schreef een boekje: ‘Zitten, wandelen en standhouden’. Wij komen hier vaak niet aan toe, omdat we rennen en vliegen.

Een verloren leven (voor Christus) is misschien wel het ergste leven dat we kunnen leven. Terugblikken op een moment dat ons leven voorbij is en we geen tijd meer hebben om vooruit te kijken en een andere weg in te slaan. Wanneer we ons gedurende ons levenspad bewust zijn van de weg waar we op wandelen, komt het einddoel niet onverwachts. Dagelijks te beseffen dat onze Here Jezus iedere keer opnieuw dé Weg is, ook tijdens moeilijke keuzes en beslissingen in ons leven, doet ons gemakkelijker lopen. Dan weten we dat Hij de hele weg met ons meegaat. En dat Hij gedurende de reis met ons Zijn juk en Zijn last wil dragen. Het is goed te bedenken dat Hij die onze last en ons juk met ons draagt oneindig veel sterker is dan wij zijn. En daarom is die last niet zwaar!

We lezen er zo gemakkelijk overheen: ‘En Zijn geboden zijn niet zwaar’ (1 Joh.5:3) De wet van Christus stijgt oneindig ver uit boven de wet van Mozes. Zij gaat verder, inderdaad, dat is waar. Maar zij helpt ons ook om dat te vervullen wat onvervulbaar leek. Paulus schrijft: ‘….’opdat de eis der wet vervuld zou worden in ons, die niet naar het vlees, maar naar de Geest wandelen (leven)’ (Rom.8:4).

We lezen hier: ‘in ons’ en niet: ‘door ons’. De Geest leidt ons, Hij is de Initiatiefnemer en Volbrenger. En de Here Jezus gaat ook met ons mee. Hij staat zogezegd niet aan de zijlijn om onze vermoeide en knikkende benen te observeren. Hij laat ons niet aanmodderen. Wandelen met Jezus betekent dat Hij voortdurend onze Steun en Toeverlaat is. Rustpunt.

In Jer.6:16 hebben we gelezen dat de goede weg ons rust brengt. Rust voor de ziel. Dat kan. Ook vandaag. We hoeven niet meer onrustig te zoeken, want we zijn door God gevonden. Hij sust ons geweten en maant ons tot kalmte en stilte. Ons geweten is vrij gezet. We hoeven niet meer haastig aan de slag te gaan om hier nog wat goede werken te doen en daar nog wat kwade werken te verdoezelen of na te laten.

De zgn. Geestelijke liederenbundel zegt het zo: ‘Ruste vond hier mijn geweten, want Zijn bloed, o Heilfontein, heeft van alle mijne zonden, mij gewassen blank en rein’ (128)

Er is vrede (door het bloed van Zijn kruis), alleen geloven we het niet echt en leven we vaak niet vanuit die vrede en rust. In Jer.6:15 lezen we: ‘Van profeet tot priester roepen ze: Vrede, vrede, terwijl er geen vrede is’. En wij zien vandaag: ‘Onvrede, onvrede, terwijl er vrede is’. We zijn in rustig vaarwater terechtgekomen, maar we bewegen ons alsof we in de branding zwemmen.

De rust die de Here Jezus voor eens en voor altijd bewerkt heeft op Golgotha, mag 2000 jaar later ook doorwerken in onze ziel. Om ons heen mogen stormen woeden en golven slaan, maar hand in hand met Jezus komt ik, komt u, veilig aan. De wereld om ons heen is in beroering, barensnood noemt Paulus het, maar als zonen en dochters van God mogen wij een vrede en rust uitstralen, diep van binnenuit. Een vrede die de wereld niet kent (Joh.14:27), maar waar ze wel naar hunkert. De vrede van de Here Jezus is er een van een hele andere soort en van een totaal andere dimensie. Jezus vertroostte en bemoedigde Zijn discipelen: ‘Vrede laat ik u, Mijn vrede geef ik u; niet zoals de wereld geeft, geef ik u’ (Joh.14:27).

Dat God Zijn Woord aan ons hart mag zegenen!

Amen.