- 11 ‘Ontroerend eerlijk en oprecht’

Johan Lotterman schreef naar aanleiding van mijn post. Ik citeer: ‘Een indrukwekkend verhaal. En ontroerend eerlijk en oprecht. Wel lijkt me een dergelijk verhaal meer iets voor een besloten groep, gezien de heel gevoelige informatie de je deelt. Ik zou niet graag zien dat je wordt beschadigd door kwaadwilligen die met je levensgeschiedenis aan de haal gaan’ (einde citaat).

Daarom wil ik graag het volgende zeggen. De dingen die ik schrijf deel ik met de wereld om mij heen opdat zij ervan mag leren. Wellicht kunnen mensen hun voordeel doen met mijn – soms zeer praktische – levenservaring. Ik deel mijn ervaringen niet omdat ik er zelf per sé beter van word. Soms deel ik dingen waarin ik helemaal niet zo goed uit de bus kom. Het zijn leermomenten voor mij geweest. Misschien mogen die leermomenten tot hulp zijn voor mijn ‘vrienden’ in de meest brede zin van het woord. Ik moet nog veel leren en ik leer nog veel. Dat anderen die lessen tot zegen mogen strekken, is mijn wens.

Dat ik mij daarbij heel kwetsbaar opstel, hoeft niet in mijn voordeel te zijn. Mijn zwakte – en ook mijn ziekte – kan tegen mij gebruikt worden door bijvoorbeeld mensen die niets van het leven hebben gezien of begrepen. Dat zij dan zo. Ik schrijf voor hen die hun portie van lijden reeds op hun levensbord gehad hebben. Ik schrijf voor hen die middenin de ‘shit’ zitten. En voor hen bij wie het lijden voor de deur lijkt te staan. Als zij door mijn posts geholpen worden, is het mijn openheid meer dan waard.

Anderen zijn mij in die openheid en transparantie voorgegaan. Denk aan de apostel Paulus die zo onnoemelijk veel leed heeft meegemaakt. Daar schrijft hij breedvoerig over. Ook schrijft hij over het lijden dat hij anderen heeft toegebracht. Zijn ervaringen zijn levenslessen voor ons.

Ik heb – denk ik – niets te verliezen. Veel heb ik al verloren. De grootste verliezen in mijn leven heb ik meegemaakt. Wat heb ik hier op Facebook dan nog te verliezen als ik mijn medemensen door mijn schrijven kan dienen?

KK