- Alfred en Wilma

Een man uit Balkbrug
Wil vandaag niet meer terug
Hij sloeg een brug naar Zeeland
Daar is hij in een stulpje beland

Een landheer uit Balkbrug
Laat zijn woonboerderij achter de rug
Achter een computer zat hij jarenlang de beursgang na te speuren
Hoopte hij dat het toch maar zou gebeuren
En hij eindelijk rijk zou zijn

De rijkdom van deze heer
Nam echter andere vormen aan
Want vandaag wedt hij op een ander paard
En dat is hem hopelijk meer waard
Dan zilver en goud

Veel moeite werd hem na veel lijden bespaard
Toen Alfred met zo’n beetje één simpele druk op de knop
Een nieuwe partner op de kop
Wist te tikken
Achter het toetsenbord

Wilma tikte hartelijk terug
En zei: ‘Alfred, kom maar over de brug!’
Na weinig wikken en veel wegen
Kwamen ze elkaar tegen
En ging Alfred met Wilma in zee
Waar zij hem om haar vinger wond

Zo lokte zij met haar sirene als een zeemeermin
En riep: ‘Dat is de man die ik bemin’!
Stal toen haar geliefde mee
Verborg hem op vaste grond
Daar wensen wij hen nu Gods zegen
Op weg naar de Overkant

KK

(‘live’ in de Spaarbankhoeve te Hoogeveen op bruiloft 23-05-2015)